witam was Wszystkie,
jestem Tylka mam 29 lat i chciałabym dołaczyć do waszrj społeczności, mam nadzieję, że zostanę ciepło przyjeta.
Ja tak jak prawie każda z was poroniłam, stało się to w 5 tygodniu ciąży (19 lipca 2007), od momentu pierwszego krwawienia aż do zakończenia upłynęło 7 dni, i lekarka w szpitalu powiedziała, że jestem jeszcze młoda i najlepiejbyłoby, żebym o tym zapomniała i starała się dalej.
Nadmieniaj jednak, że kiedy w nocy pojechałam z krwawieniem do szpitala na USG to Pani doktor widziała endometrium ale pęcherzyka nie i dostałam na noc luteinę oraz koniecznie do zrobienia beta HCG.
Rano następnego dnia już krwawienie przypominało zwykłą miesiączkę tylko mocniejszą i z większymi bulami brzucha.
MOja Pani Ginekolog, powiedzia(byłam u niej następnego dnia po poronieniu), żeby teraz odpocząć wyjechać gdzieś i nie martwic się, ponieważ zdażają się takie rzeczy cześciej niż myślę i że mam się u niej pojawić po następnej @.
Jest nam z mężem bardzo ciężko, wczoraj i dziś czuję że mam owulację (bolące jajniki) i po przeczytaniu kulku forów z poronieniami zdecydowaliśmy się starać od razu, choć troszkę się boję.
Dodam jeszcze, że moja psychika po poronieniu ucierpiała, ale nie tak strasznie, ponieważ nie widziałam serduszka bijącego i nie była to ciąża potwiedzona przez lekarza w jakiś namacalny sposób.
Teraz mam nadzieję, że się uda, choć lekki strach za mną chodzi.
Buziaki,
Tylka