Bobofrutek, ja jestem po dwóch stratach. W pierwszej ciąży nie było mi nawet dane ujrzeć serduszka, maluszek przestał się rozwijać. Zabieg miałam w 10 tygodniu wg miesiączki, natomiast po badaniu histopatologicznym okazało się, że zatrzymał się w 6 tygodniu. Drugi raz tak jak Ty widziałam serduszko, za tydzień plamienie i już nie biło, to było ok. 8 tygodnia. Mam teraz dwóch synków i w każdej mojej ciąży zaczynałam plamić niemal w tym samym dniu cyklu, dwa razy się nie udało, a dwa razy mimo przeciwności i zagrożeń donosiłam ciążę. Trzeba wierzyć, że się uda, chociaż to takie trudne. Wiem, łatwo mi mówić, sama w to nie wierzyłam, bałam się uwierzyć. Przyjdzie jednak moment, że i dla Ciebie zaświeci słonko.
Dreddka, każda z nas przechodzi stratę inaczej. Ja pierwszą stratę przechodziłam zupełnie inaczej niż drugą. Trafiłam tutaj dopiero po drugim razie i gdyby nie dziewczyny, nie wiem czy zdołałabym się w ogóle podnieść i uwierzyć w to, że i mnie się kiedyś uda, szczególnie, że miałam wtedy też inne problemy, moja mama chorowała na raka. Nie obwiniaj się i daj sobie czas na dojście do siebie po tym wszystkim. Niestety bywa tak, że nawet jak nam się wydaje, że już jest lepiej to wszystko potrafi wrócić ze zdwojoną siłą i narobić ponownego zamieszania.
Mart, jeżeli ufasz temu lekarzowi to weź antybiotyk, bo tak jak piszą dziewczyny możesz sobie jeszcze bardziej zaszkodzić. Jeśli jednak nie ufasz to skonsultuj się jeszcze z innym lekarze. Poza tym, jeśli dzisiaj jest termin spodziewanej @ to ja bym zrobiła test.
Kłaczku, niestety tutaj ciągle się ktoś pojawia, a ile jest takich dziewczyn, co czytają, ale nie mają odwagi napisać albo takich, które cierpią w samotności, bo nie wiedzą, że takie forum w ogóle istnieje. Przykre to wszystko. Nie obwiniaj się, Ty też już jesteś nadzieją, że warto czekać na mały CUD.
U mnie nadal na tapecie temat "opiekunka" i dzisiaj już mam doła.