Mój gin dał nam zakaz baraszkowania do zakończenia pierwszej @, z jednej strony chciałabym, z drugiej strony od dnia kiedy dowiedzieliśmy się że z maleństwem nie jest ok tj od 5 marca nawet o tym nie myśleliśmy, zreszta pierwszy trymest wskazanie lekaża żeby raczej sie wstrzymywać kochaliśmy sie zaledwie pięć razy. Czyli od początku nowego roku żyjemy praktycznie w celibacie 3-4 tyg jeszcze wytrzymamy. Z doła psychicznego zresztą jeszcze sie nie wygrzebaliśmy ... I choć przed ciążą nasze współżycie przez 15 lat bycia razem miało sie całkiem dobrze bo kilka razy w tygodniu, w tych trudnych chwilach dajemy radę. Mam nadzieję że wszystko wróci jak najszybciej do normy.
A to jak szybko któś zaczyna współżyc czy też starać sie o kolejną ciążę to wydaje mi sie sprawa indywidualna, każdy z nas ma inna psychikę, w różnych etapach ciąży przechodził zabieg, który zreszta był bardziej lub mniej skąplikowany. u jednych było to 2-3 godzinyw szpitalu w tym do 30 minut zabiegu, u innych ponad tygodniowe codzienne próby wywołania farmakologoicznego + zabieg. U jednych po zabiegu plamienie jest małe i ustepuje szybko u innych ciągnie sie kilkanaście dni ....
O maleństwo możemy sie starac nie wcześniej niz po upływie 3@, zobaczymy jak to będzie w praktyce, wolę jednak odczekac i nie ryzykować że moje narządy nie będą gotowe... i ciąża sie nie utrzyma. Każdy zabieg i starcone maleństwo to nie tylko cios dla nas, ale również ryzyko uszkodzenia macicy i o tym należy pamiętać.
Wierze w to ze instynkt i intuicja przyszłych mam podpowiada nam kiedy wszystko jest gotowe na przyjęcie pod serducho małego szkraba, każdy organizm jest różny a "definicje" wypowiadane przez lekarzy to czasem zbyt sztywne normy czasowe.