Olcia jakie wyrzuty sumienia, Natalka ma rację, 7m-cy naprawde długo, a co ja mam powiedzieć, jak to moje marzenie było karmić, a nie dawaliśmy rady, nie wiem do tej pory jaka była przyczyna, ale 1. Wiki nie umiał ssać, i ja miałam baaardzo poranione piersi, i było coraz gorzej, cholernie bolało, a najgorsze, że chyba dltego że nie umiał ssał 20min do pół godziny usypiał na chwilkę i znów 30minut, więc piersi nie miały sie jak zagoić,bo on non stop cycolił, potem zaczęłam odciągać, żeby troche sie wygoiło, jak znów go po kilku dniach przystawiłam, znów to samo ból nie z tej ziemi, a nikt nie potrafił pomóc, kombinowałam jak koń pod górkę z pozycjami, itp, nic nie pomagało, w końcu miałam dośc odciągania co 3-4godz i biegania ciągle z cyckami na wierzchu,a mleka miałam baaardzo dużo, nie wyrabiałam psychicznie i przeszłam na sztuczne, i jednocześnie odeszło wszystkie bóle brzuszka, które prawdopodobnie były spowodowane moja dieta prawdopodobnie za mało restrykcyjną.Karmienie samo trwało miesiąc, z odciąganiem koło 2miesięcy.I wierz mi do tej pory nie moge sobie z tym poradzić, i tak strasznie zazdroszcze mamom karmiącym, no ale jakie miałam inne wyjście, juz nie dawałam rady, więc myślę, że po 7 m-cach to ty naprawdę zrobiłaś wszystko co powinnaś, i Bartuś dostał wszystko co najlepsze, i nie wyrzucaj sobie, bo to naprawde męczy,sorki za taki esej, chyba jeszcze sie z tego nie wygadałam porządnie