Cześć dziewczyny.
Nie wiem jeszcze co u Was, bo dopiero co nie dawno wróciłam, ale piszę, żebyście wiedziały co i jak.
Otóż co do opieki to nie mogę narzekać. Na wizycie położna od razu przekierowała mnie do szpitala. Tam swoje odsiedziałam czekając na usg, a potem znowu czekając na konsultację z lekarzem. Jest tak, jak mówiłyście, a ja podejrzewałam. Rozejście ma w tej chwili 93 mm ! Sporo biorąc pod uwagę, że norma to do 10mm. Po wynikach usg pani doktor stwierdziła, że badać mnie na razie nie trzeba, ale zrobią to w najbliższym czasie. Dostałam masę zaleceń i ogólnie rzecz biorąc, to będzie to cholernie długa ciąża. Nie wolno mi nic nosić, chodzenie i stanie tylko w razie konieczności, zakaz wszelkich prac domowych, powrót do pracy absolutnie w grę nie wchodzi, w razie nasilenie bólu konieczny pobyt w szpitalu w celu zapobiegnięcia przedwczesnemu porodowi....
Ogólnie rzecz biorąc, kiedy wychodziliśmy z gabinetu, to miałam wrażenie jakby mi babka chciała powiedzieć, że mam teraz p*******ne. Niestety to prawda. Nie wiem, jak to bedzie przy moich dziewczynkach. Niby mi powiedzieli, że jeśli będę się oszczędzać, to rozejście powiększy się tylko nieznacznie i spokojnie doczekam terminu, ale z drugiej dosadnie mi powiedzieli, że dużo zależy ode mnie, czy będę wystarczająco ostrożna. Nie wiem cholerka jak mam to zrobić, kiedy mąż w pracy, a ja sama z dziećmi...
Za tydzień mam planowe usg narządów typu wątroba i nerki( w związku z kiepskimi wynikami w początkach ciąży), za 4 tygodnie mam już umówione kolejne, żeby na bieżąco sprawdzać to rozejście. No i jeszcze w między czasie mąż mnie zabrał do prywatnej kliniki i umówił wizytę na scan 3/4d za który zapłacił 210 funtów (oszalał chyba), co by dokładnie posprawdzać wszystko co trzeba. Strasznie się zmartwił i już kombinuje jak tu pracę zorganizować, żeby jak najwięcej w domu siedzieć. Ja oczywiście się uryczałam jak bóbr po wszystkim, bo czuję się jak oferma teraz. Z drugiej strony nie chcę, żeby położyli mnie w szpital i nie ma mowy o porodzie przed czasem, więc muszę jakoś te 3 miesiące jeszcze się przekulać.
Emilia jak widzisz nikt sprawy nie olał. Nie powiem, bo byłam bardzo przygotowana do wizyty, więc głównie to ja na początku mówiłam. Rozejście prawie na 1cm na tym etapie ciąży, co ja jestem, to bardzo dużo. Stąd ten masakryczny ból. Powiem Ci, że ja się bardzo wystraszyłam. Wizja porodu przed czasem mnie przeraża. Tym bardziej, że jeśli miednica puści, to szyjka nie utrzyma sama tej ciąży. Ja na Twoim miejscu poszłabym do położnej. Przecież możesz sobie umówić wizytę ot tak. Powiedz jej o wszystkim i poproś o scan. Jeśli odmówi skierowania, poproś o odmowę na piśmie. Powiedz kochana, kto zwróci zdrowie Tobie lub Twojej córeczce, jeśli coś (tfu tfu odpukać!) się wydarzy? I uważaj na siebie. Trzymaj się!