A ja z czymś zupełnie innym. Oglądałyście może wczoraj "Sprawę dla reportera" E. Jaworowicz? Wcześniej widziałam urywki programu i pokazali, że będzie mowa o niepełnosprawnym dziecku i o matce która zmarła w wynku komplikacji po porodzie. Gdy widziałam, o czym będzie mowa to powiedziałam sobie, że specjanie nie będe tego oglądać, bo po porodzie zrobiłam się strasznie "miękka", wszystko mnie rozczula... A gdy widzę cierpiące dziecko na płacz mi się zbiera. No ale jakoś nic nie było ciekawego w telewizji a wyjątkowo spać mi się nie chciało, więc włączyłam tvp 1. No i tak jak przypuszczałam, łzy się polały. Najpierw była mowa o dziewczynce, która w skutek zaniedbań lekarzy (za późno zrobili matce cesarkę, miała jeżeli się nie mylę zatrucie ciążowe)obciążona jest silnym porażeniem mózgowym, bardzo słabo widzi, bardzo źle słyszy. Lekarze mówili, że dziecko nie ma szans na to, żeby chodzić. Ale dzięki determinacji i ciężkiej pracy rodziców dziecko umie chodzić. Rehabilitacje są bardzo kosztowne a rodziców nie stać, żeby w całości je opłacić. Zadłużają się, żeby pomóc dziecku. W dodatku nie mają gdzie mieszkać, burmistrz jako socjalny lokal mieszkalny przeznaczył dla nich jakąś melinę... Drugi reportaż był o kobiecie, która w wyniku powikłan po cc (chyba miała wylew do mózgu, nie pamiętam dokładnie) zmarła. Akurat mąż był przy tej kobiecie jak zaczęła słabnąć. Lekarz nie spieszył się na wezwanie, pielęgniarki też nie zareagowały i kobieta zmarła. Łzy mi leciały. Od razu pomyślałam o moim Kubusiu... Przez niedopatrzenia lekarzy tyle ludzi musi cierpieć... Aż boję się chodzić do lekarza, bo nigdy nie wiadomo na jakiego "specjalistę" się trafi... Naprawdę nie mogę patrzeć na takie programy....