DZIEWCZYNY DZIĘKUJĘ WAM WSZYSTKIM I KAŻDEJ Z OSOBNA za wsparcie i słowa otuchy. Pierwszy szok już trochę minął i dziś mogę spojrzeć na tą sytuację tak bardziej na chłodno.
A więc wygląda to u nas tak, że w 3 tygodniu życia stwierdzono u Maćka ubytek 3 mm ale uspokajano nas właśnie że w 30% przypadków zarasta samoistnie i nie mamy się przejmować bo dziecko jest traktowane jako kardiologicznie zdrowe i mamy tylko skontrolować sytuację po ukończeniu 6 miesiąca życia. Więc się nie przejmowaliśmy. Jednak ostatnio zauważyłam że przy płaczu pojawia się wokół ust taki siny trójkąt i np. przy jedzeniu Maciek bardzo szybko się męczy i mocno poci mu się główka. Więc znowu skierowanie na echo i okazało się że ubytek ma 5 mm i jest przeciek z lewego do prawego przedsionka w stopniu dużym z powiększeniem prawej komory
![szok :szok: :szok:](https://www.babyboom.pl/forum/styles/default/xenforo/smilies/square/shocked.gif)
![No :no: :no:](https://www.babyboom.pl/forum/styles/default/xenforo/smilies/square/no.gif)
![wściekła :wściekła/y: :wściekła/y:](https://www.babyboom.pl/forum/styles/default/xenforo/smilies/square/realmad2.gif)
.Więc szansy na to że zarośnie samo nam już nie dają. Gdy wczoraj usłyszeliśmy to wszystko i słowa pani dr. " Bardzo mi przykro!" wpadliśmy w panikę bo to brzmiało co najmniej tak jakby to była wada śmiertelna.Dostaliśmy skierowanie na dalsze badania i konsultację kardiochirurgiczną.
Jak już pisałam wczoraj mój mąż po tym wszystkim stwierdził że musi ochłonąć i poszedł na spacer zostawiając mnie z natłokiem myśli samą. Byłam na niego za to bardzo zła. Jednak gdy wrócił oświadczył że wykonał parę telefonów i umówił nas na konsultację do dr Haponiuka - szefa kardiochirurgii dziecięcej w Gdańsku i jeśli trzeba to poruszy niebo i ziemie ale nasz synek będzie zdrowy. Pół nocy wertowaliśmy internet i to trochę też dodało nam otuchy bo na forum fundacji serce dziecka jest grono rodziców z podobnymi przypadkami i niestety dużo gorszymi od naszych ale duża większość dzieci po operacji szybko dochodzi do zdrowia.
Z samego rana pojechaliśmy na konsultację, dr obejrzał wyniki wczorajszego echa i niestety potwierdził że Maciek wymaga zamknięcia ubytku operacyjnie ale długo tłumaczył co i jak w taki sposób, że uwierzyłam iż nie jest tak źle jakby mogło być.
Strach pozostał bo zakwalifikowali go do zabiegu w trybie pilnym ze względu na pogłębianie się wady i przed nami jeszcze szereg badań które pozwolą stwierdzić czy zabieg będzie można wykonać drogą przezskórną ( i o to się teraz z całego serca modlę) czy będzie to operacja na otwartym serduszku
![No :no: :no:](https://www.babyboom.pl/forum/styles/default/xenforo/smilies/square/no.gif)
jednak staram się myśleć w miarę optymistycznie.
Jeszcze raz bardzo Wam dziękuję za tak ciepły odzew, poryczałam się po raz kolejny czytając wasze posty.... Opowiedziałam też Maćkowi jak bardzo ciocie forumkowe nas wspierają i wierze że jest wam równie wdzięczny. Dla was kochane dziewczyny jego nieśmiały uśmiech i moja wielka prośba o dalsze trzymanie za nas kciuków.