Madlain co do mowy, będzie dobrze zobaczysz, z jedzeniem trochę praktyki i mały da radę. Łucja jest po operacji rozszczepu i dławienie było u nas na porzadku dziennym, przed operacją wszystko miała w nosku, dławiła się wszystkim i ciagle ladowała na moim kolanie... Teraz je wielkie kawałki, wszystko przeżuwa i zero dławienia, ale na początku nie było lekko. U nas do roku praktycznie zero dźwięków, teraz trochę zaczyna, ale gama ich bardzo uboga... Martwi mnie, że zaczęła wyciagać dolna szczękę do przodu i zgrzytać zębami. No cóż próbuje na wszystkie sposoby wydawać dźwięki, muszę udać się do foniatry bo wszystko bezdźwięczne...
Majka Łucji też się zdarzało krzyżować nóżki (neurolog stwierdziła, że takie luźne krzyżowanie (nogi nie napięte, jest ok budowanie napiecia), gorzęj jak nogi sa napięte i skrzyżowane w kolanach.
U nas pierwsze efekty nowej rehabilitacji, młoda prosta jak struna (zero przechyleń główki) i zaczyna pełzać (a wszyscy mówili, że sobie ominie). Boże może damy radę...
A wczoraj moja dziewczynka mnie zaskoczyła. Ona dosyć wolno wszystko załapuje, ale jak ćwiczymy jest ok. Mówię jej Łucusia wrzucamy kulki do dziury, tu jest dziura itd bam, bam. Ona ma w nosie to wrzucanie i wali kulką o podłogę. Na to ja zniecierpliwiona:Łucusia czy ty wiesz gdzie się wrzuca kulki, gdzie jest dziura? A ona popatrzyła na mnie zdziwiona i paluszkiem pokazała gdzie jest dziura... I masz matka, twoje dziecko rozumie więcej niż się wydaje i nie chce się bawić w zabawy pedagogów...
Franiowa mamo czekam na propozycję...