Cześć wszystkim.
Izabelinda to super że już możecie wychodzić z Patrycją, chyba niedługo przyjdzie w końcu wiosna i ciepełko, to sama przyjemność.
Ja jestem dziś wykończona, chyba pierwszy raz odkąd moje dziewczynki były maleńkie nie zmrużyłam dziś w nocy oka.Wszystko dzięki Feliksowi, wczoraj pojechałam z Nim na ostatni już zastrzyk i zmianę opatrunków i jak pan weterynarz zobaczył że na ogonku już ładnie się zagoiło stwierdził że opatrunku już nie trzeba zakładać i zostawił Mu na wierzchu te szwy, wszystko było dobrze jak wróciłam do domu, a ok. 22 Feliks zaczął zachowywać się jak czubek, biegał bez przerwy jak szalony po całym domu, nie mógł znaleźć sobie miejsca, co sie położył to za chwilę zrywał się i latał, poszliśmy do łóżka koło 23 Robert zaraz zasnął a ja cały czas próbowałam uspokoić Feliksa, w końcu zaczął gryźć sobie te szwy, chyba sobie naderwał jednego, znowu zaczęła strasznie lecieć krew, a ten biega po całym domu i wszystko obryzguje krwią, ja Go gonię, jak już udało mi się Go złapać wsadziłam Go do transportera i obserwuję co się dzieje, już się bałam że będę musiała szukać jakiegoś weterynarza o 2 w nocy żeby Mu szew założył ale na szczęście przestało lecieć, co poszłam do łóżka Feliks za mną i albo biegał po nas albo skrobał w szafę, jak zamknęłam drzwi to skrobał w nie, co chwilę musiałam wstawać , próbowałam się położyć w salonie na kanapie i myślałam że się koło mnie położy i zaśnie, nic z tego, ciągle lata,ł w końcu padłam o 5, już straciłam siły, w międzyczasie oczywiście 3x musiałam myć podłogę mopem w nocy żeby mąż i córcia się nie przestraszyli jak wstaną, normalnie jestem nieprzytomna.Właśnie piję kawę ale wątpię żeby mnie to postawiło na nogi, no i nie wiem co mam zrobić z Feliksem bo On nadal lata.