Dziewczyny - mi się wydaje, że oprócz przypadków z góry określonych np na cc, to poród jest tak nieprzewidywalny, że możemy sobie teraz myśleć, spodziewać się, przypuszczać a życie i tak zrobi swoje.
Ja pierwszy poród wspominam naprawde ok, szybko i choć przyjechałam do szpitala po terminie i po całym dniu na oksytocynie nic nie zapowiadało skurczów. Całą ciążę nie miałam żadnych problemów (oprócz skurczów łydek i spadku żelaza). Na drugi dzień zrobiono mi usg - mała była ułożona główką do góry, waga duża, u mnie 0 rozwarcia i miednica mała. Szłam praktycznie skazana na cc. Ale jednak ktoś z personelu rzucił hasło: podłączmy ją jeszcze raz na pół godzinki pod oksytocyne - jak się nie uda, to powoli wzywajcie anestezjologa. I wyobraźcie sobie że w ciągu pół godziny jak mnie wzięło, to zanim zdążyłam się zorientować kazali mi już przeć:-) Trochę się namęczyłam bo nie miałam siły.....Ale tak wszystko przeleciało, że nie zdążyłam się zorientować kiedy mi położna pęcherz z wodami przecieła, kiedy mnie nacięła...........a Niuni pomógł lekarz się trochę przekręcić i wychodziła prawidłowo.........
Teraz Mały też jeszcze nie przyjął właściwej pozycji ale mój lekarz twierdzi, że nie ma to znaczenia, bo może się to zmienić w ostatniej chwili nawet bez interwencji lekarza jeśli dziecko nie jest "nadnaturalnych" rozmiarów, jest odp. ilość wód, a u rodzącej "kolejny" raz to naprawdę będzie ok.
W sumie o cc może i mogłabym się postarać, bo mam niedoczynność tarczycy - leczę się całą ciążę i wpis od endokrynologa nawet mi się należy, mam wadę wzroku -4,5, no i 10.11 idę do lekarza sprawdzać swoją wydolność oddechową bo jest b. kiepsko. I tego może boję się najbardziej, że się " przyduszę" przy parciach albo złapie mnie astma z bólu ale nic teraz jeszcze nie przesądzam. Idę na żywioł - DRUGI RAZ:-)