Hej dziewczyny, wertuję wątek od 04.02 , jak tylko po usg prenatalnym w 13tc okreslono ryzyko trisomii 21 1:46. Trochę się podłamałam. A właściwie to nie mogłam w to uwierzyć. Miałam kilka usg miedzy 11-13 tc i tylko to jedno wyszlo tak fatalnie. A mianowicie nt 3.3 i nb hypoplastyczna/trudna w ocenie, dodatkowo brak uwidocznionego pecherza.
Gdzie tydzien wczesniej wszystko było na miejscu. Nt 1.8 i nb widoczna, pecherz rowniez. Dzien przed prenatalnymi podglad u lekarza nt 2.4 wszystko widoczne tylko pepowina 2naczyniowa - stad skierowanie, zeby sprawdzic. Dodam ze na owym usg pani dr nie zdolala potwierdzic ani wykluczyc.
Prosto z usg prenatalnego, oszołomiona i przestraszona poszlam na usg 11-13 tc do luxmedu, do lekarki posiadajacej certyfikat fmf. U niej uwidoczniona nb i nt 2.4 wg crl w normie, ale na granicy. Wiec nieco sie uspokoilam. Ale wiadomo, ziarno niepewnosci zasiane.
15.02 telefon, sa wyniki pappy. Ryzyko skorygowane dla trisomii 21 1:5, prawie zemdlalam. Bialko pappa 0.735 wolna beta 3.3.
Rozmowa z genetykiem, decyzja amniopunkcja. Dodam ze mam cukrzyce ciazowa, przed ciaza byla insulinoopornosc, jestem na acardzie i metforminie. Od tygodni czuje sie jakby ktos mi wcisnal pauze. Obecnie czekam na wynik amnio, mialam opcje z mikromacierzami. Modle się o brak powiklan i zdrowego malucha, szukam pocieszenia... nadziei... czegokolwiek. Widzialam tu juz wynik 1:4 i zdrowego bobasa. Mam nadzieje na ten sam wynik.