Hej dziewczyny
W piątek o 16,10 urodziłam synka, 3150g i 54cm.
My od wczoraj jesteśmy w domku. Natalka póki co bardzo się cieszy, cały czas chce całować braciszka i nie jest zazdrosna o karmienie. Nawet sama mówi, żebym dała cyca dzidziusi jak płacze. Ale wiem, że tak kolorowo to nie będzie.
Mały (prawdopodobnie Błażej) ładnie się przyssał, piersi trochę bolą, ale tragedii nie ma. Jak do tej pory to śpi i jje, więc czekam, kiedy będzie gorzej.
No a poród? Tak jak pisałam w piątek poszłam na oddział. Lekarz mnie zbadał, rozwarcie na palec, ale szyjka miękka i gotowa, więc balonik. Włożony ok 10 do 12 zrobił prawie bezboleśnie rozwarcie na 5cm. Położna wyjęła go ok 12,30 i po konsultacji z lekarzem postanowili odłożyć wywoływanie skurczy oksytocyną na sobotę. Wkurzyłam się, bo nie zamierzałam tam siedziec bezczynnie prawie cały dzień i myśleć co będzie jutro i udało mi się ich przekonać, że dobrze reagowałam przy poprzednim porodzie i chcę dziś.
No więc o 13,10 podłączyli mi kroplówkę, od razu zaczęły sie skurcze co 2-3 min, ale mało bolesne. Przy badaniu ok14,15 rozwarcie na 7cm i odeszły wody, Potem już zaczęło boleć
Jakoś po 15 zeszłam z łóżka i już skurcze były przy kucaniu lub siedzeniu, chodzeniu, klęczeniu, bujaniu się itd o 15,55 zaczęły się parte i po kilku skurczach o 16,10 mały był z nami. byłam w szoku, że tak szybko. I od razu zapomniałam o bólu, a wydaję mi się, że bolało bardziej. Nie mogłam zatrzymać parcia przy wychodzeniu główki, ale jakoś się udało. I nie mam żadnego szwu, a od wczoraj wcale nie czuję, że rodziłam.
Bałam się bardzo tego wywoływania, że nie zadziała, tylko się pomęczę a tu poszło gładko. Kamil był przy cały porodzie, trzymał mi głowę i przytrzymywał nogę, wcześniej podawał wodę itd
Cieszę się, że już mam to za sobą i że mamy przy sobie zdrowego synka, bo najgorsza jest ta niepewność i świadomość, że ewszystko przy porodzie może się zdarzyć.
Jak dam radę, to nadrobię co się działo od czwartku u WAs.