A ja opisze Wam moja historie. Moze niekoniecznie pasuje do tego akurat tematu, ale musze sie komus wyzalic. Jestem w 9 mcu ciazy, takze nieplanowanej. Mam 23 lata, tez balam sie powiedziec rodzicom, nie jestem po slubie, ale przyjeli to, co mnie bardzo zaskoczylo, pozytywnie. Na poczatku byly lzy, i moje i ich, a teraz ogromnie sie ciesza, ze zostana dziadkami. Lecz moj problem lezy gdzie indziej. Wydawaloby sie, ze wszystko uklada sie tak jak powinno, mieszkamy razem z chlopakiem odkad dowiedzielismy sie o ciazy, on pracuje ma swoja firme (jest straszy 5 lat), przez co ja moge siedziec spokojnie w domku. Ogolnie znamy sie jakies 2,5 roku, zaczelismy spotykac w listopadzie..a po 2 mcach okazalo sie ze jestem w ciazy..Problem polega na tym, ze niestety on jak mi to powiedzial, nie potrafi zaangazowac sie uczuciowo w zwiazek, i nigdy juz nie bedzie kochal (bo kochal w zyciu tylko jedna), nie planuje slubu ani nie odbiega daleko w przyszlosc. Jednak jestesmy razem, chociaz ja zupelnie inaczej do tego podchodze niz on, mi bardzo na nim zalezy, on i dziecko to caly moj swiat, chcialabym spedzic z nim reszte zycia, wziac slub, a ja nawet nie wiem kim tak naprawde dla niego jestem. Moi rodzice go uwielbiaja, przy nich i przy znajomych jest wobec mnie bardzo czuly i mily. Wszyscy postrzegaja nas za udana i szczesliwa pare, a w domu.. nie ma go calymi dniami (wraca kolo 20), b. rzadko przytula czy caluje, czasem wydaje mi sie ze jest moim wspollokatorem a nie partnerem. Przez takie jego zachowanie, czesto jestem smutna, bo nie wiem co mam sobie o tym wszystkim myslec, ze jest ze mna na sile i ze wzgledu na dziecko? Rozmawiajac z nim o tej sytuacji powiedzialam, ze jesli sie meczy, to zebysmy sie rozstali, ale on mowi ze tak mu dobrze, ze nie musi byc szczesliwy, wazne ze nie jest nieszczesliwy. Dzis np staralismy sie wybrac imie dla coreczki, ktora pojawi sie lada dzien, lecz bez rezultatow. Jemu nie podobaja sie moje typy, a mi jego. Probowalam pojsc na kompromis lecz zaparl sie i powiedzial, ze to ja wchodze do jego rodziny i imie naszej coreczki musi byc jego typem i pasowac do nazwiska. Jakos to sie we mnie skumulowalo, i na koniec dnia musialam sobie poplakac w lozeczku, a on przyszedl zapytal sie czemu znowu placze i poszedl spac. Przepraszam za dlugiego posta, pewnie niektorym wyda sie to smieszne, ale jesli ktoras z Was moglaby mi cos poradzic to bylabym wdzieczna, bo ja sie niestety pogubilam i nie wiem co mam robic dalej.